<tuning>

องค์ประกอบ <tuning> ระบุว่าดีกรีของระบบเสียงในโน้ตนี้แทนระดับเสียงสัมบูรณ์ใด

ค่า pitch ระบุดีกรีของระบบเสียงไทย ไม่ใช่ความถี่ ด เป็นดีกรีแรกที่ใดก็ตามที่วงปรับเสียง ไม่มี <tuning> เอกสารบอกว่าจะเล่นอะไรเมื่อเทียบกับวงแต่ไม่บอกว่าระดับเสียงใด เพียงพอสำหรับพิมพ์โน้ตไม่เพียงพอสำหรับเล่น

องค์ประกอบแม่

<header>

แอตทริบิวต์

แอตทริบิวต์	จำเป็น	ประเภท	คำอธิบาย
reference	ใช่	สตริง	การปรับเสียงที่ ด ตั้ง ดูด้านล่าง

ค่า

reference เป็นสตริงอิสระ ค่าด้านล่างเป็นค่าที่ควรสะกดให้สม่ำเสมอ แต่รายการเป็นจุดเริ่มต้นไม่ใช่ชุดปิด

ค่า	คำอธิบาย
pi-phat-mai-khaeng	ปี่พาทย์ไม้แข็ง ที่ระดับเสียงอ้างอิงกรมศิลปากร
khrueang-sai	เครื่องสาย และมโหรี ที่ระดับเสียงอ้างอิงกรมศิลปากร
c-major	ด เสียงเป็น C ทางเลือกปกติสำหรับสื่อการสอนและโน้ตที่ใช้ร่วมกับเครื่องดนตรีตะวันตก
bb-major	ด เสียงเป็น B♭ ค่าที่ใกล้ที่สุดสำหรับวงเครื่องสายไทย

การปรับเสียงกว้างกว่าสี่ค่า การกำหนดชุดตอนนี้จะปฏิเสธโน้ตที่อธิบายได้ด้วยชื่อที่รายการยังไม่ถึง ตัวตรวจสอบจึงรับสตริงใดก็ได้และแจ้งเตือนเมื่อไม่รู้จัก ซึ่งยังจับ c-majro ได้โดยไม่ทำให้การปรับเสียงที่ไม่ปกติกลายเป็นเอกสารที่ไม่ถูกต้อง <nathap> เปิดด้วยเหตุผลเดียวกัน <chan> ไม่เปิด เพราะห้าระดับเป็นชุดทั้งหมด

ตัวอย่าง

<header>
  <title>แขกบรเทศ ชั้นเดียว</title>
  <tuning reference="khrueang-sai" />
</header>

หมายเหตุ

• การปรับเสียงไทยแบ่ง octave ออกเป็นเจ็ดขั้นเกือบเท่ากัน คีย์ตะวันตกจึงไม่มีตัวใดตรงพอดี ค่า c-major และ bb-major ระบุการเทียบที่ใกล้เคียงที่สุด ไม่ใช่ความเหมือนกันทุกประการ
• <tuning> เป็นทางเลือก โน้ตที่มีไว้อ่านเท่านั้น หรือโน้ตที่ไม่ทราบการปรับเสียง อาจละไว้

การสอดคล้องมาตรฐาน

• reference จำเป็นและเป็นสตริงที่ไม่ว่างใดก็ได้
• ตัวตรวจสอบควรแจ้งเตือนเมื่อ reference อยู่นอกรายการแนะนำข้างบน และต้องไม่ปฏิเสธ
• ไม่เกินหนึ่ง <tuning> ต่อ <header>

การแสดงผล

การปรับเสียงไม่พิมพ์บนโน้ตไทยตามธรรมเนียม ดู แถบหัวเรื่อง