โน้ต ตัวหยุด และ octave
ตารางโน้ต
หัวข้อที่มีชื่อว่า “ตารางโน้ต”ThaiMusicXML ใช้ชื่อดีกรีระบบเสียงไทยเป็นชื่อโน้ต มีเจ็ดดีกรี แต่ละดีกรีมีการสะกดสามแบบ:
| ดีกรี | ตัวเลข | โรมัน | ไทย |
|---|---|---|---|
| 1 | 1 | D | ด |
| 2 | 2 | R | ร |
| 3 | 3 | M | ม |
| 4 | 4 | F | ฟ |
| 5 | 5 | S | ซ |
| 6 | 6 | L | ล |
| 7 | 7 | T | ท |
การสะกดทั้งสามแบบเป็นโน้ตเดียวกัน pitch="1", pitch="D", และ pitch="ด" ให้ผลลัพธ์เหมือนกัน ไฟล์หนึ่งเลือกการสะกดแบบใดแบบหนึ่งแล้วยึดตามนั้น
ตัวอักษรโรมันไม่แยกตัวเล็กตัวใหญ่ d กับ D เป็นดีกรีเดียวกัน ส่วนตัวเลขกับอักษรไทยมีเพียงรูปเดียว
เครื่องหมาย octave
หัวข้อที่มีชื่อว่า “เครื่องหมาย octave”เจ็ดดีกรีครอบคลุมหนึ่ง octave เพื่อเข้าถึง octave ที่สูงกว่าหรือต่ำกว่า โน้ตไทยใช้ตัวปรับสองตัว:
| ตัวปรับ | ไทย | ผล | ตัวอย่าง |
|---|---|---|---|
| นิคหิต | ํ | ยกขึ้นหนึ่ง octave | ดํ คือ ด สูงขึ้นหนึ่ง octave |
| พินทุ | ฺ | ลดลงหนึ่ง octave | ทฺ คือ ท ต่ำลงหนึ่ง octave |
ตัวปรับติดกับการสะกดทั้งสามแบบ 1ํ, Dํ, และ ดํ เป็นโน้ตเดียวกัน สูงกว่า ด หนึ่ง octave ซ้อนกันได้ ดํํ คือสูงขึ้นสอง octave แต่ในทางปฏิบัติ ส่วนใหญ่ไม่เกินสอง octave ในแต่ละทิศทาง
octave เริ่มต้น (ไม่มีตัวปรับ) คือระดับกลาง นิคหิตยกจากจุดนั้น พินทุลดลง
octave ที่เกินกว่าการสะกดไทย
หัวข้อที่มีชื่อว่า “octave ที่เกินกว่าการสะกดไทย”เมื่อโน้ตถึงระดับที่ตัวปรับไทยแสดงไม่ได้ชัดเจน แอตทริบิวต์ octave ให้ตัวเลขโดยตรง:
<note pitch="ด" octave="2"/><note pitch="D" octave="-2"/>octave="0" คือระดับกลางเริ่มต้น ตัวเลขบวกขึ้น ตัวเลขลบลง แอตทริบิวต์นี้ใช้ได้กับการสะกดทุกแบบ
ตัวหยุด
หัวข้อที่มีชื่อว่า “ตัวหยุด”<rest> ใช้เวลาหนึ่งจังหวะเท่ากับ <note> หมายความว่าเครื่องดนตรีไม่ตีเสียงใหม่ในจังหวะนั้น ดังที่หน้า 3 อธิบาย เครื่องดนตรีไทยไม่มีเครื่องหมายการประคองเสียง ตัวหยุดจึงไม่ใช่ความเงียบ แต่เป็นการไม่ตี โน้ตที่ปล่อยให้ก้องอยู่ใต้ตัวหยุดคือเครื่องดนตรีทำงานตามปกติ
<rest/>ตัวหยุดเป็นองค์ประกอบปิดตัวเองที่ไม่มีแอตทริบิวต์ ทุกจังหวะในห้องเป็น <note>, <rest>, หรือ <group>
พาร์ตที่ไม่มีระดับเสียง
หัวข้อที่มีชื่อว่า “พาร์ตที่ไม่มีระดับเสียง”เครื่องดนตรีบางชิ้น เช่น ฉิ่ง ไม่เล่นโน้ตที่มีระดับเสียง ตั้ง type="unpitched" บน <part> หมายความว่าโน้ตใช้ sound แทน pitch:
<rest/><rest/><rest/><note sound="ฉิ่ง"/>แอตทริบิวต์ sound รับข้อความใดก็ได้ ค่าเป็นเรื่องภายในพาร์ต ดังนั้น <annotation> ภายใน <section-ref> มักใช้บันทึกคำอธิบาย
จากไฟล์ลาวดวงเดือน พาร์ตฉิ่งในสองชั้น:
<line number="1"> <measure number="1"><rest/><rest/><rest/><note sound="ฉิ่ง"/></measure> <measure number="2"><rest/><rest/><rest/><note sound="ฉับ"/></measure></line>ในสองชั้น ฉิ่งตีหนึ่งครั้งต่อห้อง สลับฉิ่งกับฉับทุกห้อง ในชั้นเดียวรอบจะจบภายในห้องเดียว: rest, ฉิ่ง, rest, ฉับ
แบบฝึกหัด: การสะกดโน้ต
หัวข้อที่มีชื่อว่า “แบบฝึกหัด: การสะกดโน้ต”ไฟล์ public/corpus/valid/pitch-spellings.txml ฝึกการสะกดทั้งสามแบบและตัวปรับทั้งสองตัวในบรรทัดเดียว:
<part-data part="P1"> <section-ref section="s1"> <line number="1"> <measure number="1"> <note pitch="1"/><note pitch="2"/><note pitch="3"/><note pitch="4"/> </measure> <measure number="2"> <note pitch="S"/><note pitch="L"/><note pitch="t"/><note pitch="d"/> </measure> <measure number="3"> <note pitch="ด"/><note pitch="ร"/><note pitch="ม"/><note pitch="ฟ"/> </measure> <measure number="4"> <note pitch="ดํ"/><note pitch="ทฺ"/><note pitch="ด" octave="2"/><note pitch="D" octave="-2"/> </measure> </line> </section-ref></part-data>ห้อง 1 ใช้ตัวเลข ห้อง 2 ใช้โรมัน ห้อง 3 ใช้อักษรไทย ห้อง 4 แสดงตัวปรับ: นิคหิต (ดํ), พินทุ (ทฺ), และแอตทริบิวต์ octave
ขั้นต่อไป ดู จังหวะและการแบ่งย่อย สำหรับองค์ประกอบ <group> ที่แบ่งจังหวะออกเป็นส่วนเท่า ๆ กัน